Zlatują się przed zachodem Pojedyncze, podwójne, wielokrotne. Jak w zegarku, jak na lotnisku Arrivals / Przyloty. Duże stado z łąk w ujściu właśnie ląduje, Para, co straciła młode w olsie, już na kursie. Zagubiony, samotny on nad pasem. Jeszcze te z zachodu, trzy z północy, jeden zza
Nie spodziewamy się rzeczy, które zdarzyć się nie powinny. Wczoraj wieczorem padał deszcz, było trochę piorunów, potem padało i padało. Liczyłem sobie błyskawice i czas do grzmotu. Zamieniałem swoje przeliczenia na kilometry. Osiem, pięć, cztery. No, jeden może nieco bliżej. Rzęsisty
Gdy całą noc jesteście aktywni, to następny dzień jest raczej nie do życia. Przysypianie, zasypianie, spanie, budzenie i znów spanie. Taka płomykówka, raczej aktywna w nocy, więc dzień ma trochę taki zakręcony. W budce z młodymi płomykówkami trwała poobiednia sjesta.
Upał dał się dziś we znaki! Wystawione na żar słońca młode boćki mogą się jedynie chłodzić tym, co wyzioną, choć żaden z nich nie wyzionął ducha. Przyjmują przy tym dość komiczne pozy dla nas, ludzi, tworząc kukiełkowy teatr. Zdarza im
Rok temu, po niezłej wichurze, przewrócił się dudkowy dąb. Ich bezpieczna, wysoka na 8 m dziupla zakończyła dudkobranie. W okolicy dziuplastych drzew nie za dużo, choć kilka pasowało do dudkowych potrzeb. Wybrały jednak starą budkę, której przednia ściana leżała zimą
Kojarzą nam się z zimą i często są traktowane jako goście! Ten skrót myślowy wynika często jednak z wiersza Wandy Chotomskiej „Gile”. Być może pamiętacie – to ważny element w polskiej edukacji przyrodniczej, choć szkoda, że ktoś potem nie napisał
Czasem zbyt dużo słów może znieść delikatność chwili. Wystarczy powiedzieć, że stał na skraju lasu, zapłakany taki, że rano. Stał jak wielu ludzi, którzy akurat płaczą i sami nie do końca wiedzą dlaczego. Siódmaczek o poranku, piękny choć smutny taki
Czas opadów to czasem weryfikacji lęgów. Gdy za oknem leje i robi się zimno, młode boćki narażone są na zaziębienie, zapalenie dróg oddechowych, a potem nawet na zakażenie grzybami. Dlatego z uwagą przyglądam się temu, co dzieje się za oknem.
Zastygłe przed tańcem dnia. Wychodzące na skraju górskiego lasu, jakże inne od roślin obsypanych kwieciem. Są odległym wspomnieniem dawnych lat – paleozoicznej potęgi, z której czerpiemy i my. A te? Te w teatralnej pozie przed jakąś leśną milongą szykują się
Szara jesień, zima, a nawet wczesna wiosna są dla szarego szaraka doskonałym kamuflażem do takiego nieco tajniackiego życia. Sucha roślinność, krzewy i liście to siatka maskująca dla zajęcy. Gdy robi się zielono, soczyście zielono, to też trzeba sobie jakoś poradzić.
Ostatnio pisałem o złym żółwiu, który jak stonka z Ameryki na kartofli, panoszy nam się w zbiornikach. Obcy! W naszym kraju, również dzięki wysiłkom wielu ludzi, ciągle jeszcze można obserwować naszego, tego dobrego żółwia – a mowa oczywiście o żółwiu
W tym sezonie boćki mam na wyciągnięcie ręki. Zdecydowała samica i ptaki przeniosły się na letnie gniazdo z zeszłego roku, gdzie daliśmy platformę, by gałęzie nie leciały na posesję sąsiadki. Samiec wyraźnie woli gniazdo istniejące od 1991 roku, ale decyduje ta,