Zastanawiam się ile jest człowieka, ile zwierzęcia w tych wszystkich asamblażach, które Władysław Hasior tworzył przez lata. Dane mi było poznać ich część, kiedy miałem 7 lat. Kiedy pani w szkole (Łucja Oparowska) pokazywała chleb obwiązany drutem kolczastym, którego zdaje

Z całej tej czarnej ziemi, z tych pozwijanych zeszłorocznych kończyn i resztek wielkich tiulowych liści wychodzi armia lepiężników różowych. Niczym na polu bitwy, pośród niezliczonych wraków ślimaczych istnień, nowe szyszaki różowych wojów podnoszą się do biegu po światło. Zatrzymane chłodami

Trochę w zabieganiu, trochę w rozjechaniu. Od granicy do granicy. Tak mi jakoś mijają ostatnie tygodnie. Tym razem zaniosło mnie na granicę ze Słowacją, a tam oczywiście Tatry, a że w dzień nie było czasu na patrzenie, to przyszło mi 

Z czarnej nocy, z chłodu lutowego czasu budzi się nowy dzień. Czarne figury żubrów wydają się być nieruchomymi posągami ustawionymi gdzieś w polu na ich własną cześć. Wielkie, foremne postacie tych naszych olbrzymów potrafią zasłonić sobą przedzierające się przez chmury

Gęgawy już w parach, czekają na przypływ hormonów i rozwój narządów. Teraz żerują i szykują się do sezonu lęgowego. Czasem przyłączają się do stad gęsi z północy i tworzą stada wielogatunkowe. Gęgawy zostaną jednak u nas i za chwilę w

Trudno dziś coś napisać, kiedy wojna trwa od roku. Jakoś nie wyobrażałem sobie jeszcze kilka lat temu, że zdarzyć się może kolejne okropieństwo tego świata. Proponuję posłuchać Jucho i jej Teatrzyk Wojenny  https://www.youtube.com/watch?v=CAyWavRhhoA A żuraw? On mimo wszystko musi trwać. Już w rewirze,

Jeszcze rosa na oziminach, słońce schowane za horyzontem a on w jakimś osobliwym amoku sprawdzał każdą norę na skraju pola. Nie przejmował się za bardzo otoczeniem. Wtykał nos w w pszenżyto i dość długo inhalował się wnętrzem ziemi. Mysi zapach

W stawce byków wyraźne się wyróżniał. Wielki był. Był w nim ogromny spokój i opanowanie. Młodsze byki reagowały jakoś tak nerwowo na odgłosy nadjeżdżających aut w oddali, na wiatr czeszący pobliskie drzewa. On stał spokojnie, poleżał, poskubał, poczochrał się w

Żuł cały dzień, przeżuwał. Leżał gdzieś w sośninach. Z lasu wyszedł gdy mu ktoś zaczął gasić światło między drzewami. Niby flegmatycznie, trochę bez składu i ładu ale z dużą klasą i siłą. Napił się wody, przegryzł trochę zielnej trawy przy

Gdy inne jeszcze pod ziemią, gdy niektóre wystawiają swe zielone macki ponad wilgotnym murszem, ta kwitnie już pełną parą. Nie konkuruje z nikim o słońce, choć naraża się na chłód. Trochę tak jak student, który idzie pierwszy na egzamin by